Na początek tzw. false vivipary, czy roślina tworząca się na szczycie pędu kwiatostanowego.

Bardziej normalne muchołówki:

Tłustoszowa gęstwina:

Już od jakiegoś czasu myślałem o stworzeniu swojego tematu ze zdjęciami, ale nie miałem zarówno czasu, jak i sprzętu do robienia fajnych zdjęć...

.

.

.

Nadal ich nie mam xD

Ostatnio jednak, byłem zmuszony przesadzić swojego najstarszego pływacza do większej doniczki.

To co ujrzałem wewnątrz mocno mnie zdziwiło.

Tak więc, pomyślałem, że podzielę się z Wami kilkoma zdjęciami, a tym samym - przy okazji, otworze oficjalny temat z moimi muchojadami

Zdjęcia będę wstawiał raz na jakiś czas, zależnie od tego czy znajdzie się coś ciekawego do pokazania.

Fotki robione telefonem, gdyż nie mam obecnie aparatu... na pewno dam Wam znać, jak uda mi się sprawić jakiś bardziej profesjonalny sprzęt

Od początku:

Efekt końcowy

Mój Utricularia reniformis 'small form' to już sędziwy dziadek - pierwszy pływacz w hodowli.

Zakupiłem go przeszło 6 lat temu, od tamtego czasu rósł w tej samej doniczce. Żył sobie z roku na rok - bywał większy, bywał mniejszy.

Wredota... nigdy nie zakwitł

Zmusił mnie w końcu do przeprowadzki poprzez wydostawanie się z donicy i rozprzestrzenianie po całym akwarium.

Na sam koniec wstawię kilka zdjęć sprzed roku, wtedy wyglądał najpiękniej.

Dalsze fotki w drodze!

Coś mnie trafiło dopiero w marcu 2021. I jak ruszyło to konkrernie z dwóch muchołówek całość urosła do ponad 120 sztuk (dokładnie się nie doliczę, bo każdego cepensisa liczyć osobno nie będę). To co tu widać to moja dwumiesięczna praca.

W szybkim tempie pojawił się regał magazynowy i oświetlenie. Dalej kolejne rośliny i zapełnione kolejne półki. Pojawiły się nawet dzbaneczniki i helki, które na początku nie były brane pod uwage. Ostatnio kolekcja wzbogaciła się nawet o śliczne małe tłustosze

Kolejnych pomysłów ogrom. Najgorzej z miejscem

Jest też coś na parapecie, tak żeby zobaczyć jaka różnica jest mięsldzy dobrym światłem i wyższą wilgotnością i bez. Ventrata i hookeriana

Kilka ładniejszych kultywarów

Red deggers

Moja ulubiona i niestety jako jedyna uśmiercona. Umarła królowa, niech żyja królowa. Druga regia

Wacky traps

Fire mouth

Cup trap

Alien

Kinchyaku

Dingley gigant

Chyba moja ulobiona DM, czyli adentate-adentate

Są i malutkie elhersiae

Cephalous follicularis

zdałem sobie sprawę, że nigdy generalnie nie pokazałem tego, co mam u siebie. Do niedawna byłem ciężko przepracowany i schorowany. Moja kolekcja straszliwie to odczuła, straciłem wiele roślin, a część z tych, które trwały, były w opłakanym stanie. Dwa lata walczyłem, żeby odratować i odbudować swoją kolekcję. W końcu mam czym się pochwalić. W międzyczasie stale poszukiwałem nowej wiedzy, prowadząc eksperymenty i obserwacje. Nie chce mi się o nich rozpisywać, zwyczajnie wrzucę hasłowo przy poszczególnych gatunkach, co odkryłem. Mam nadzieję, że Wam się spodoba.

Ogromna część mojej kolekcji znajduje się w Mysłowicach w ogrodzie Teściów:

Torfowisko 1.

Torfowisko 2.

Mam wielką nadzieję, że w tym temacie przeżyjecie ze mną krótką przygodę. Zaczynamy!

W moim pokoju mam cztery terraria:

Najmniejsze 25cm x25cm w podstawie i 30 cm wysokie. Takie mini. Tam sobie powstał ekosystemik dla D. x Andromeda oraz zapodział się P. emarginata. Rosną sobie bez żadnej opieki od lat.

Drugi trochę większy, z braku laku też będą tam D. x Andromeda, ale zamierzam też wypełnić go D prolifera oraz posadziłemU. pubescens i U. laciniata. Potrzebuje z rok, może dwa, żeby sobie dojrzeć i nabrać uroku. Też nic z nim nie robię.

Kolejne piętrowe terrarium zostało swego czasu rozcięte na dwie części, bo górna się tak nagrzewała, że wręcz piekła. Poza tym wsadzenie światła do środka to był koszmar, teraz jedno stoi nad drugim. Są podobne warunki świetlne, ale zupełnie inne termicznie. Dzięki temu na dole znajdują się gatunki preferujące nieco chłodniej, podczas gdy u góry są takie, które są żywcem gotowane latem i to im pasuje (przynajmniej większości).

Piętro górne:

W końcu udało mi się sprawić, że zakwitła mi D. neocaledonica! Jak ja kocham ten gatunek. Wiecie, jaki to jest banał?! Wystarczy zwyczajnie ją troszkę podsuszyć w zimie. Kiedy ma nieco chłodniej, ale ciągle ciepło, nie podlewać jej, jedynie od czasu do czasu trochę zwilżyć podłoże. To przesuszenie, a następnie zwyżka temperatur wiosną i obfite podlanie stymuluje kwitnienie. Ja tylko nie wiem czy zawiążą nasiona, bo nie mogę utrafić ich otwartych.

To piętro też kocha Genlisea oxycentron rosnąć olbrzymia latem, kiedy temperatury przekraczają 30°C. Zapewne to będzie też idealne miejsce dla Pinguicula filifolia, którą muszę sobie do tego piętra zdobyć.

Na piętrze dolnym mam trochę żenlisei, pływaczy i P. primuliflora, którą spaliłem wodą utlenioną. Żeby trochę natlenować podłoże podlewam rozcieńczoną 1:20 3% wodą utlenioną. Niestety mimo takiego rozcieńczenia, tłustosze wydają się być wybitnie wrażliwe. Żadna inna roślina nie ucierpiała, tylko on. Więc nigdy więcej mu po liściach lać nie będę. Został też zacieniony, bo jednak jest mu za jasno. Zecydowanie woli warunki tylko trochę widne. Podłoże to czysty piasek i z perlitem w obu rośnie dobrze. Składniki odżywcze ma z wody z innych doniczek. Kwitnie i ma się dobrze.

Tak wyglądał zanim go spaliłem i krótko po zacienieniu.

Genlisea flexuosa Itacambria #1 - jestem jedyną osobą posiadającą tę formę.

Porównanie: L: G. flexuosa Itacambria #2 i P: #1.

Genlisea aurea var. minor Chapada Dos Guaimares - no wreszcie zakwitła!

U. laciniata - przekochana roślinka, nie lubi za ciepło, momentalnie wtedy ginie. Za mocnego światła też nie lubi.

Kolejnym miejscem w którym mam rośliny to pokój gościnny, tam się już trochę zaczyna dziać więcej...

Pierwsza generalnie od samego mojego początku w 2014r. była kuwetaw której rosły rosiczki. D. spatulata i kilka pigmejek. Z biegiem lat tacka się zmieniała, rosła przede wszystkim. Obecnie postanowiłem wsadzić kilka sadzoneczek cefalotusa, którego uwielbiam, G. hispidula 'Pretoria' to ta rozrośnięta, jest też Syngonantus chrysanthus 'Mikado', ale najpiękniej wygląda U. uniflora, jak już zakwitnie. Ponieważ wymieniałem całe podłoże wyrzucając stare, pływacz musi odrosnąć. Ostatecznie będą bukiety jego kwiatów. Chwilowo pierwsze się pojawiają.

Wyładnieje z czasem.

Przeróżne tłustosze meksykańskie na czystym marglu. W październiku otwieram pojemni i zbetoniam to podłoże, jest litą skałą. W kwietniu podlewam. P. laueana jest wiecznie w rozecie spoczynkowej... uparł się... zapewne wymaga zimniej i musiałbym znieść akwarium do piwnicy jednej zimy. Może tak zrobię, bo kiedyś chciałbym dziada zmusić do kwitnienia. One w zimie powinny mieć chłodno zapewne około 10°C i sucho, jak beton, wtedy wariowały z kwiatkami, a tak... mają 17°C i to jest dla wielu za ciepło. Większość jednak ma się fajnie i jakoś to wygląda.

Osobno posadziłem tłustosze meksykańskie, które nie rosną na podłożu wapiennym, ale już wiem, że to jest tylko taka maniera, bo generalnie śmiało mogłyby rosnąć na podłożu 100% wapiennym. Wiem, bo widziałem u kolegi. Tutaj mają mieszankę mineralną, ale bezwapienną. Głównie P. moranensis, ale nie tylko.

Mam też stare akwarium, do którego sięga światło, w nim mają się doskonale G. hispidula, w którym kwitną wszystkie lokanty, nawet ten o włochatych liściach, który jest tak totalnie odmienny, że dla mnie to jest inny gatunek. Nawet pęd kwiatowy ma doszczętnie inny, prosty i sztywny. Nie są to idealne warunki. Zapewne chętniej porosłyby na zewnątrz  zimowały w piwnicy, ale nie mogę im tego zapewnić. W tym akwarium pierwszy raz kwitną mi G. margaretae oraz zawiązują nasiona. Za nic jednak nie mogę sprowokować D. sessilifolia do kwitnienia. Kto może, niech pomoże, bo już 3. rok nie chcą mi kwitnąć, nie bardzo wiem, dlaczego. 😕 Mam też jedną D. falconerii, którą uwielbiam, właśnie się budzi w najwyższej doniczce oraz kilka D. paradoxa, bo jest ładna i moja żona ją lubi.

Dorobiłem też coś fajnego, mianowicie dwa terraria z helkami. Postanowiłem zaszaleć. Dają radę. Jakby się miały przegrzewać, to będę im wyłączał latem światło w upał i tyle. Myślałem czy by jednak tego torfowca ze ścianek nie zabrać... Muszę pomyśleć bo chyba to jest gruby niewypał.

Niższe terrarium, ale równie piękne helki. Wszystko jest świezutkie, nawet torf niczym nie zarósł, ale zarośnie. O dziwo w tym terrarium fenomenalnie ma się D. prolifera. O dziwo świetnie czuje się też D. schizandra w czystym torfie, bardziej zasłonięta od światła. Z przodu jest D. x Andromeda. Puściłem też pływacza U. cambelliana x asplundii, ale chyba ma za ciepło i za jasno... Zobaczymy, żyje, ma czas, to może się rozrośnie i wybierze swoje miejsca.

Na podłoże stoi pudełeczko z D. schizandra. Muszę jej dać czysty torf i tyle. Ona jednak lubi ciemno i chłodno, tak czuje się najlepiej. Jednak do kwitnienia nie udało mi się jej zmusić. Zapewne muszę jej dać jakiś spoczynek, suchy i chłodniejszy, sprawdzę to któregoś radu.

Powoli zaczyna się małe szleństweko, bo schodzimy teraz do piwnicy. Pierwsze jest największe z moich akwariów: 130x45 x 55 cm wysokie. Tam są obecnie głównie heliamfory, ale jest też G. uncinata i kilka pływaczy.

U. reniformis "flowering form" od Giardino Carnivoro. Na zdjęciach miał niższe kwiatostany, ale fakt kwitnie chętnie... albo po prostu kwitnie. Kwiatki ma super!

Rzędy helek... kiedyś nie wyglądały tak super. W zeszłym roku po wsadzeniu torfowca z grzybami wymordowałem sobie 2/3 kolekcji. To, co się ostało ledwo dychało i ponad rok nie chciało ruszyć. Od razu napiszę tak: torfowiec z perlitem jest okay, ale jak tylko wda się infekcja on w żaden sposób jej nie ogranicza. Inaczej jest z torfem lub torfem z perlitem. Zdecydowanie najlepiej heliamfory porosną w torfie z PŁUKANYM perlitem. Wtedy nie zmienia pH podłoża tak bardzo. Warto go przez pół roku regularnie płukać lejąc od góry i zabierając wodę. Wtedy w końcu całość ładnie się ustabilizuje, a rośliny oszaleją, tak, jak moje. No i jestem ostrożny. Nie chcę żadnych infekcji grzybowych czy pasożytów korzeniowych. Wszystkie rośliny oglądam, traktuję fungicydem i systemowym insektycydem. Potem dopiero wsadzam do terrarium. Niewiele trzeba, aby zawlec sobie infekcję i zrujnować ekosystem.

Obecnie mam wszystkie gatunki. Chciałem zobaczyć, czym się różnią.

U. unifolia... rośnie świetnie, nie jest wcale trudny w uprawie, tylko lubi świetliście, ubogo - rofowo, mokro i ZIMNO. Najlepiej poniżej 18°C. Może mieć więcej, ale definitywnie około 18°C to jego "słodki punkt".

Teraz już zacznie się na poważnie. W "pralni" - bo tam jest pralka są trzy terraria i ława na, i pod którą zimuję większość roślin.

To może dowalę z grubej rury, żebyście się potem mogli pozbierać zanim wyjdziemy na zewnątrz. 😉

Oto terrarium, w którym są głównie pływacze epifityczne, ale nie tylko. Jest kilka rosiczek, żenlisei i helki, które nie znalazły miejsca w głównym terrarium.

Ładnie kwitną, prawa? A wiecie, jakie to jest proste? Mianowicie... suchszy, zimowy okres spoczynku. Czyli znowu chłodniej i suszej. O ile nie wszytskie tego wymagają bezwzględnie o tyle U. endresii oraz U. asplundii owszem. One powinny być wręcz doszczętnie wysuszone. Zginąć na popiół a potem powstać z martwych. Niestety U. asplundii nie miał za dobrego podłoża, więc trochę zbiedniał, ale liczę, że za rok zakwitnie. Zdecydowanie pozbędę się U. alpina x endresii ma zdeformowane kwiaty, niekształtne, brzydkie. Szkoda go posiadać, to nie jest udana krzyżówka. W przeciwieństwie do U. alpina x campbelliana, który jest fenomenalny i nie wyobrażam sobie, żeby go nie posiadać. Żeby pływacz epifityczny dobrze się czuł i chętnie kwitł potrzebuje przestrzeni. Cudowny też jest U. alpina x humboldti, on jest przepiękny, ale i wariat, rozrasta się na potęgę, więc trzeba go pilnować. Jak to mówią: "jeszcze się taki nie urdził, co by wszystkim dogodził", niestety z tego podsuszania mocno niezadowolona była G. nebulicola, która jest najbiedniejsza, jaką kiedykolwiek miałem. No cóż... muszę jakoś rozwiązać ten problem i ją chyba dorzucę do U. humboldtii.

Terrarium obok jest podobnej wielkości, powstało z myślą o pływaczach epifitycznych, które lubią cień, a nalezą do nich U. cambelliana i U. jamesoniana oraz wszystkie siewki... też lubią ciemno. To terrarium jeszcze nie jest za piękne, ponieważ jest nowo zrobione, a rośliny świeżo przesadzone. U. jamesoniana dostał amerykańskie miniaturowe torfowce (poczyszczone chemicznie). Zdecydowanie podoba im się i tylko muszę poczekać aż urosną. To terrarium ma również ustawiony obieg powietrza z regulacją temperatury celem zapewnienia prawidłowej amplitudy - minimum 10°C różnicy, z maksymalnie 24°C latem i 19°C zimą. Chcę w końcu doprowadzić U. cambelliana i U. quelchii do kwitnienia, więc jak nie tam, to już nie wiem, gdzie. Z tą różnicą, że część terrarium po stronie prawej jest wybitnie mocno oświetlona. W tym terrarium również cudownie czuje się N. hamata.

Trzecim, starym terrarium przystosowanym do nowych potrzeb jest terrarium głównie z żenliseami, które jednak wolą trochę chłodniej i amplitudy temperatury. W nim odkryłem, że G. violacea Cuto de Magalhaes (której środowisko naturalne zostało zniszczone i wymarła w nim) potrzebuje temperatury <19°C, żeby zawiązać nasiona. Na dodatek jakakolwiek zmiana w trakcie owocowania zabije tą roślinę, czy ti wzrost temperatury czy podlanie, zabija kwitnącego osobnika... jakim cudem to istniało w naturze, tego nie wiem... W tym terrarium sprawiłem tez swoją teorię, że G. africana jest cieniolubna. Zakwitła mi i zaowocowała. Stworzyłem krzyżówkę z G. hispidula Lentibu, bo akurat kwitła, nasiona dojrzały, ale jeszcze nie skiełkowały. W sumie to nie wiem nawet, jak miałbym je skiełkować. Na razie czekam. Jest też miejsce przygotowane na U. panamensis, który jest banalny - torfowiec z perlitem, mokro, nie za ciepło. Sprawdzę to w praktyce.

U. aureomaculata

G. lobata - niestety nie zawiązuje nasion nawet za pomocą ręcznego zapylenia. Albo warunki jej nie pasują, albo nie da się tego zrobić z jednym osobnikiem. Jeżeli tak, skazana jest na wyrodzenie w hodowli ze stałego rozmnażania wegetatywnego.

Porównanie kwiatków G. hispidula Lentiby - mniejszy z G. africana Kapiri Mposhi - większy.

Na ladzie dzieje się małe szaleństwo. Stoją tam bowiem kiełkujące nasiona storczyków torfowiskowych oraz kończące wzrost rosiczki bulwiaste. Okazało się, że warunki piwnicy i mocne światło doskonale sprawdzają się dla prawidłowego wzrostu storczyków torfowiskowych, które są cudowne. Stworzyłem też Elepogon alba krzyżując Calopogon tuberosus Alba z Eeleorchis japonica Alba. Jestem ciekaw, co wyjdzie i jak będą wyglądać za jakieś 5 lat.

Najbardziej cieszę się z pojedynczych kiełkujących protokormów Calopogon multiflorus. Niestety rośliny, które sprowadziłem okazały się zawirusowane, co stanowiło katastrofę, gdyż pasożyty roślinne z trawy zakaziły mi kolejne rośliny na torfowisku, które musiałem zniszczyć. Calopogon pallidus nie skiełkował, ale możliwe, że użycie rocznego podłoża było błędem.

W piwnicy też mam siewki mojego ukochanego cefalotusa, jakieś kilkaset. Jak skiełkują już wszystkie otworzę pudelka, ale zasłonię moskitierą,  albo firanką, żeby ziemiórki nie dostały się do środka i niezajadły korzeni, jak poprzedniej partii. Jeżeli nie będziemy siać nasion, nie uzyskamy nowych form. A jedna, o bardzo bladych liściach właśnie została zjedzona przez ziemiórki. Nigdy więcej na to nie pozwolę.

Zapomniałem, że też mam U. menziesii, który jest wyjątkowo łatwy, jak już się wie, co robić. Mianowicie: 90% podłoża mineralnego piasek kwarcowy z płukanym perlitem, max 10% dobrze pokruszony torf. W zimie kilka do kilkunastu stopni, super mocne oświetlenie, woda do połowy 7 cm doniczki. Jak temperatura rośnie >16°C on zdecydowanie idzie spać, wtedy zero podlewania, ale dopóki ma zielone liście nie może wyschnąć, więc, jak wierzch zaczyna przesychać spryskuję go. Gdy nie ma żadnych żywych liści, podsuszam trochę, a następnie wsadzam w worek strunowy i tak do października/listopada. Wtedy podlewam do połowy doniczki, gdy temperatura jest odpowiednia. Jeżeli go nie będziemy ruszać, to w końcu zakwitnie. Ale jeżeli będziemy go rozsadzać, nie zakwitnie nigdy. Jego bulwy łączy super delikatna nitka tkankowa, która tworzy kolektyw z bulw, tylko tak może zakwitnąć. Oto zdjęcie bulewki, całkiem sporej. On głęboko nie siedzi, dół bulewki ma max na 1 cm.

Obecnie wkraczamy w ostatnią fazę mojego szaleństwa i wychodzimy na zewnątrz. Osoby wrażliwe, które źle zniosły dotychczasową trasę polecam chwilowo odpuścić i wrócić, jak uspokoją się nerwy, tym, co są uzależnieni od adrenaliny... zapraszam dalej.

.

.

.

Wychodzimy na ogród i skręcamy dwa razy w prawo.

Wzdłuż domu postawiłem rząd doniczek z lokantami siewek Darlingtonia californica. Trochę miałem z nimi przebojów, między innymi ziemiórki również. Mimo, iż nasiona cudownie kiełkują w torfowcu z perlitem, to jest dla nich zdecydowanie za ubogi Więc przesadziłem wszystko w mieszankę z dużą ilością torfu, ale żeby zachować przepuszczalność, zastosowałem dobrze płukany pumeks z płukanym perlitem. Teraz zobaczę różnicę.

Teleportujmy się na chwilę na przeciwną stronę domu, gdzie stoi doniczka ze świeżymi siewkami Darlingtonii...

Urocze potworki...

Wracając na główną trasę... Pod płotem mam miniaturowe torfowce z ameryki północnej. Były otwarte w zeszłym roku więc wdała się infekcja. W tym roku będą zamknięte. Zrobię im tylko jakieś dziurki, żeby nadmiar ciepła mógł uciekać. Muszę też część wysadzić na torfowisko, bo one rosną max 1 cm, niektóre dosłownie kleją się do podłoża. Coś cudownego!

Idąc dalej wzdłuż płotu dojdziemy do mojego zeszłorocznego eksperymentu, mianowicie pływaczy wodnych i aldrowandy, bo dlaczego nie? Tutaj nie określę siebie mianem specjalisty, ale woda z RO, turzyca, zalanie, żeby zrobiła się "herbatka", a potem wsadzenie roślin i jakoś nie narzekają. Żeby się nie nagrzewały stoją w lekkim zacienieniu. Tylko dwa: jeden z U. bremii oraz U. resupinata w tym siewki z lokantem oraz aldrowanda stoją na słońcu. Pilnuję jednak, żeby nie miały go za dużo, żeby się nie ugotowały.

Aldrovanda vesiculosa

U. minor

U. intermedia również

Utricularia spp. zakwitnie to się dowiem, co to.

U. intermedia również.

Teraz zakręcamy się na wschód i zmierzamy do moich kilku sukcesów, gotowi?

80 siewek cefalotusa, które przetrwały atak ziemiórek. Połowa miała odgryziony korzeń, ale wyraźnie puszczała nowy. Te, które go zachowały, rosną ładnie. Trzeba im teraz cienia i czasu. Urosną i część będzie ładnie ciemna. Część będzie duża, a może któryś będzie wyjątkowo inny. Zobaczymy.

Może to nic owadożernego, choć jest tam D. intermedia z New Jersey, która chętnie tworzy D. x beleziana w przeciwieństwie do naszych... tutaj mam trzy gatunki widłaczków amerykańskich: Lycopodiella appressa, L. alopecuroides, L. caroliniana oraz moja przeukochana: Schizaea pusilla. Jestem ciekaw czy kiedykolwiek uda mi się ją skiełkować z zarodników. Chwilowo rośnie, da się dzielić, ale to wysiew zarodników (które potrzebują symbiozy z grzybami) będzie szczytem moich osiągnięć.

Dobra, już dobra... wracam do owadożerów... marudy... Oto zgliszcza cefalotusów. Walka z U. subulata, którego - nie wiem po co ktoś sprowadził do uprawy!!? - doprowadziła do strasznej degradacji. Walczę z tym pływaczem od 5 lat, jestem prawie zwycięski. Jeżeli rok go nie zobaczę, to wygrałem. Niestety oczyszczanie każdego korzonka cefalutoza z 5mm U. subulata kończy się źle. Część roślin nie dała rady, choć zrobiłem to jesienią. Odżyją, ale musiałem je zacienić, bo pełne słońce im szkodziło.

Dopiero uprawiając wszystkie kultywary w identycznej mieszance, doniczce, wilgotności, temperaturze i naświetleniu mogę powiedzień, że w wielu przypadkach różnicy nie ma między kultywarem, a zwykłym. Nie odróżnicie ich. Niektóre natomiast różnią się. Zdecydowanie prawdziwy Eden Black się różni, niestety ten kultywar jest silnie genetycznie niestabilny i osobniki mnożone z liścia mogą wyjść bardzo zwyczajne. Dlatego mam teraz czarnego z podziału i liczę, że będzie czarny. Jak będą oba rosły już dobrze, pokażę. Tymczasem każdy powinien mieć 'Hollwel's Giant' to jest potwór. Gdyby dać mu większą wilgotność, to urósłby potężny. Te kubeczki nakrywają nowo posadzone rośliny, które zmarniałyby gdybym je od tak wsadził. Dlatego na 2 miesiące zostaną przykryte, może i nawet do końca lata.

D. regia zakwitnie, większa to forma nizinna, mniejsza to forma górska. Różnica jest w tempie wzrostu. Liczę, że będę miał nasiona, a te, które kupiłem skiełkowały i rosną. Podobnie trzy siewki cefalutusa, które siały się ze zgubionych nasion, a niech rosną.

Jeżeli macie kiepski torf, zmineralizowany, to D. regia porośnie Wam w torfie i tyle. Ale jak macie czysty, jak mój TDS po zamoczeniu w destylce, to ona umrze z głodu w 4 tygodnie. Dlatego dostała seramis i szaleje, oba lokanty.

Chciałem w końcu opanowac D. murfettii, D. arcturi, D. stenopetala, D. uniflora i D. linearis. Udało mi się na razie z wyjątkiem D. arcturi, bo mi jeszcze nie zakwitła, ale mała jest, więc wybaczam jej.

D. murfettii - jescze w trakcie eksperymentów, zapewne wymaga mniej wilgotnego podłoża, możliwe, że lubi bazalt, więc musze spróbować z wyższymi doniczkami oraz z bazaltem. Na razie najlepiej ma się w torfie z perlitem, temperatury >30°C dłużej jak dzień czy dwa szkodzą jej. Nie cierpi się przegrzewać.  w temperaturze >8°C się budzi.

Po zimie wyglądała super, ale niestety przymrozek trzasnął ją za mocno i muszę ustrzec się na przyszłość przed takim scenariuszem.

Zakwitła, jedna, ale jednak. Kwiatek w pierwszym dniu ma niezdatny do przyjęcia pyłku słupek. Ten dojrzewa w 3. dobie. Ale pylniki są już stare... Więc potrzeba kilka kwitnący roślin, aby ją skutecznie zapylić albo trzeba przechowywac pylniki.

Dzień trzeci, w końcu chyba koniec, zobaczcie, jak rozwinął się słupek.

D. arcturi ma się dobrze, ale jest za mała, żeby zakwitnąć.

D. stenopetala ma się super, woli torfowiec, zapewne z domieszką torfu, żeby miała żyźniej i wilgotno. Nie cierpi się przegrzewać. Nie może być na słońcu przy temperaturze >=30°C, ale w cieniu może. Musi stać na gruncie, na tarasie się piekła żywcem. Jest w pełni mrozoodporna.

D. linearis to kpina... chcecie znać sekret tej truuuudnej rosiczki?

To jest sekret - keramzyt. Ona wymaga jakiś minerałów i tyle, akurat tak los chciał, że przypadkiem dostała keramzyt, nie wiedziałem o tym, traktowałem go jako zapychacz dna. Ale tylko w doniczce z keramzytem urosła, więc dałem keramzyt, torf i posiałem... wzeszła, jak głupia. Rośnie super, wydaje się, że to D. linearis, ale aż mi się wierzyć nie chce na tę ilość. Lubi mokro, wodę na poziomie podłoża, znosi upały, ale też najlepiej jej nie przegrzewać.

D. uniflora jest wyjątkowo łatwa i wydaje się tworzyć pełen turion, więc rodzi szanse na mrozoodporność. Muszę to jeszcze tylko sprawdzić. Kwitnie chętnie... JEDNYM KWIATKIEM! Z niego jest maksymalnie 6 nasion. No i kiedyś każdy mądry musi być też głupi, żeby była równowaga na świecie. W zeszłym roku posiałem nasiona do doniczki z roślinami, a potem spłukał mi je deszcz. W tym roku tego błędu nie popełnię, bo chcę mieć więcej osobników tej przekochanej roślinki. Torf, woda, słońce, znosi upały bez problemu.

Heliamphora x midoxa super rośnie na zewnątrz, znosi upały, przymrozki w nocy, rośnie na parapecie, także sporo roślinka. To są odpadki, których nie chciałem wyrzucać, więc je męczę, a one nie dają się zniszczyć. Polecam na parapet, tylko trzeba liczyć się, że będą musiałby się przystosować, straca sporo dzbanków, ale potem porosną, kój kolega ma już fajny okaz na parapecie w bloku.

Sieweczki muchołówki, miała być Pink Venus, a jest coś innego. Wyląduje na torfowisku.

Siewki Stylidium debile, męczone, wiem, ale kolejne posieję w torf, te już niech istnieją tak, jak są.

Pinguicula crystalliana ssp. hirtiflora - spędza całe lata na zewnątrz, już się przyzwyczaiła.

Kilka form Darlingtonia californica, bez lokantów, ale ładne. Za gęsto porosły w kaskadzie, więc musiałem je rozdzielić, bo się zabijały, dosłownie.

Ta ma taki fajny czerwonawy pęd i trochę muśnięty okwiat. Dotychczas tylko takie mocno czerwone miały taką cechę, fajna odmiana.

Jakże zwykła D. intermedia, ładnie sobie rośnie.

D. x beleziana, różne formy.

Powoli kończy się moje szaleństwo, bo zaczyna się taras, a na nim mam skryznki z różnistościami, doniczki z kompozycjami, siewki oraz kaskadę.

Od prwej do lewej: 1. Stylidia; 2. Rosiczki południowo amerykańskie i zmęczona Byblis gigante (będzie przesadzana, będzie jej dobrze); 3. D. capensis, pigmejki, P. caerulea; 4. przeróżne rosiczki, głównie afrykańskie; 5. serki siewek muchołówki i jakieś zagubione rośliny. Muszę przerobić tę doniczkę na coś sensownego, tylko szkoda mi wyrzuca te sieweczki muchołówek.

Stylidium: armeria, caespitosum, irenae, assimile, graminifolium, cormbosum.

Stylidium armeria

Zapomniałem, że jest też D. hilaris w tej doniczce i D. cistiflora oraz D. trinervia.

Kwitnące S. irenae oraz gigantyczna krzyżówka zwykłej D. capenis z 'All red" wyszła pomarańczowy olbrzym.

P. caerilea - zakwitł 9 kwiatami, spaliłem go słońcem zmroziłem przymrozkiem, zawiązał jedną torebkę nasienną, odżywa.

D. ramentacea - jest super delikatna na zmiany. Jak odsłoniłem jedną, bo wyciągnąłem S. irenae, to zwiędła i się upiekła, może odbije od korzenia.

Drosera latifolia

D. cistiflora, a poniżej D. hilaris

D. solaris, nie uchwyciłem kwiatka niestety.

od przodu jest Calopogon multiflorus, pilnuję, żeby nie miał pasożytów, potrzebuję nasion. W kwadratowej doniczce jest Spiranthes sinensis i zapewne krzyżówka ze S. vernalis. Pomiędzy Stenglottis fimbrata.

Doniczka amerykańska: Eriocaulon decangulare, Xyris dwa gatunki, Syngonanthus flavidulus, Harperocallis flava, D. floridiana w tym o białych kwiatkach, D. intermedia x floridiana (D. x hybrida Florida), D. capillaris, D. capillaris o białych kwiatkach i bladych liściach, brakuje D. brevifolia.

Tacka różności. D. intermedia AF, D. floridiana Genlisea hispidula Lentibu i Pretoria, G. subglabra, D. linearis, U. cornuta.

Stylidium debile, milion siewek i S. psittacina Neon

Zabłąkane rosiczki afrykańskie, nie wiem, jak je posadzić, D. burkeana, D. affinis, D. madagascarensis. Muszę coś wymyślić lepszego dla nich.

Doniczka różności mojej żony - nietykalna! Głownie S. debile i siewki D. capensis, kilka D. masagascarensis.

Masa siewek, różnych i różnistych owadożernych i nie.

Do wysadzenia na torfowisko lekko pomarańczowa wełnianka pochwowata, tłustoszki i eksperyment z G. uncinata - bo kiedyś w końcu trzeba.

Kolejna tacka z siewkami głównie z Nowej Zelandii.

D. spatulata Mr Artur z NZ w porównaniu z inną D. spatulata. Wyraxnie widać, że górska forma jest ewidentnie bardziej krępa, połyskliwa, zapewne będzie mrozoodporna.

Ja konam, nie wiem, jak Wy, ale już mi mięśnie wyją od pisania... w końcu kaskada.

D. rotundifolia

D. x obovata i Darlingtonia californica w tym Otello - muszę je rozdzielić, ale jesienią.

Tuta były posadzone LATEM darlingtonie - zdechły, nigdy więcej sadzenia ich latem!!

D. anglica, trochę uklepałem torfowiec, muszę go ściągnąć i posadzić na nowo, bo za dużo urósł. Trawka to przygiełka biała, jak kwitnie wygląda cudnie.

Doniczka z zasady dla Darlingtonii, w której miałem klęskę urodzaju. Ponieważ przejadały się, to gniły im dzbanki. Ponieważ rosły za gęsto, pleśniały i tak zdechło 13 roślin. Więc teraz będę je zapychał watą, żeby się tak nie przejadały owadami.

Darlingtonia califormica "Red" Curry Co

D. filiformis, D. intermedia x filiformis (D. x hybrida) oraz moja własna D. anglica x filiformis.

D. anglica x filiformis, rośnie powoli, ale sktecznie, potem wyładnieje, mam nadzieję, że zakwitnie i może... zawiąże nasiona, jak to jedno w zeszłym roku.

Drodzy koledzy i koleżanki, miłośnicy roślin owadożernych, w tym domu wystarczy już tego szaleństwa. Jeszcze tylko chcę mieć doniczkę z Byblisami, może i Roridulą, poczytam, czy mogą rosnąć razem, bo nie oszalałem na tyle, żeby porywać się na Drosophyllum lusitanicum. Jego spróbuję może za rok.

Udanej uprawy!

Skromnie, ale zaczyna wciągać

Nepenthes Ventrata

Dionaea muscipula

Drosera capensis

I ogólne

Na początek pusty boks szklarni, który aktualnie wygląda inaczej

Stół z dzbanecznikami i kapturnicami - zdjęcia z maja ubiegłego roku

rozsady rosiczek, które rozdaję lub ludzie sobie sadzą sami na imprezach które organizuję np. Bałtycki Festiwal Nauki w Gdyni na Skwerze Kościuszki (w tym roku będzie 25 maja, można przyjść i rosiczki dostać)

Z czasem przychodzi jednak taki moment, że trzeba coś zmienić.
To trochę dłuższa historia
W każdym razie przy okazji ostatnich wolnych dni miałem w końcu czas na przeglądniecie starych zdjęć.
Przez lata sporo się tego zebrało.

Nie wszystkie są idealne, ale kilka ładniejszych udało się wybrać.
Tak więc wstawiam je poniżej.

Co do podpisów.
Przy okazji starych zdjęć muszę je pominąć.
O ile przy tych gdzie jest widoczna etykieta byłoby to łatwe, to te bez etykiet...
No cóż, nie chcę wprowadzać tutaj w błąd.
Obiecuje jednak, że przy zdjęciach z nowego sezonu te podpisy już będą.

Drosera pulchella

Kolekcja Sphagnum

Kapturnice, sporo krzyżówek.
Kilka czystych odmian.
W ich wypadku czekam na nowy sezon.

Taka taca z różnościami.

Drosera intermedia (anthocyanin free) i taka z kolorem

Binaty - niedługo później musiałem je porozstawiać na osobne tace.

Muchołówki...

Kilka odmian bulwiastych.

Kolejne roślinki juz u mnie na chacie ❤️🥰

Cała kolekcja prezentuje się tak:

W tym temacie chciałbym pokazać wam rośliny które hoduję poza torfowiskami.

Sarracenia flava var. cuprea "F12, North Carolina"

Drosera capensis 'Red'

Drosera binata var. dichotoma i binata var. multifida f. extrema

Drosera intermedia "anthocyanin free, North Carolina"

Sarracenia leucophylla 'Hybrid'

Sarracenia flava var. ornata 'Lidless'

Dionaea muscipula "Fake dracula'

Dionaea muscipula 'Triton'

Dionaea muscipula 'Louchapates'

Dionaea muscipula 'Australian red rosetted'

Sarracenia flava var. ornata 'MK F201 Super Ornata'

Sarracenia leucophylla 'Tarnok'

Sarracenia psittacina

Dionaea muscipula 'Green Sawtooth'

Dionaea muscipula 'Red Piranha'

Drosera regia - puszcza nowe liście po przesadzeniu

Drosera rotundifolia

Dionaea muscipula 'Harmony'

Sarracenia flava var. ornata x oreophila

Sarracenia flava var. rugelii x leucophylla

Pozdrawiam

Sarracenia purpurea

Dionaea muscipula 'Justina Davis'

Dionaea muscipula 'Red Piranha'

postanowiłem uruchomić również mój temat, gdzie co jakiś czas będę prezentował co lepsze ujęcia jakie uda mi się wykonać moim roślinom . No to do dzieła

Trochę archiwalne pt. "wspomnienie lata"

S. flava

S. minor

P.esseriana

I bardziej aktualne:

adelka

cap alba

D.peltata

Regia dobrze zimowanie zniosła

Pierwsza ofiara w tym sezonie:

D.paradoxa

P. sethos

U. calycifida

P. gigantea alba x moctezumae złapał ziemiórkę

I strzały z dzisiaj:

proliferka

D. venusta

Pozdrawiam!

Najstarsza moja roślinka to dzbanecznik

Tak sobie, bytuje

Choć obecnie nie posiada dzbanków, ale.....

Niedawno, po bojach z zona zostałem szczęśliwym posiadaczem upragnionej muchołowki

Wraz z muchołówką otrzymałem także rosiczkę

I tak sobie obecnie stoją obok cykasika

Pozdrawiam 😁

Też byliście tacy dumni z pierwszego kwiatka u waszych owadożerców ?

Z uwagą obserwowałam rozwój:

Toż to piękne

na początek powracam do hodowli po 4 latach będą tu stare jak i nowe zdjęcia

ze względu na większą niż zazwyczaj ilość wolnego czasu chciałbym się Wam pochwalić moją skromną kolekcją roślinek

Na początek D.scorpioides które postanowiły sobie zakwitnąć

Kolejna jest D.burmannii

Dalej:

Mała D. prolifera

I na koniec świeżo wysiane nasiona dzbaneczników;

-N.bicalcarata

-N.andamana

-N.ventricosa

i .... sam nie wiem jaki jest czwarty bo był niepodpisany 😛

Jeśli byłby ktoś ciekawy to nasiona wysiane są na mieszance suszonego mchu torfowca, torfu oraz perlitu.

Jest to mój pierwszy wysiew dzbanków więc trzymajcie kciuki

Będę wdzięczny za jakiekolwiek rady chociażby do oświetlenia/zmniejszenia natężenia światła padającego na siewki.

Na dzisiaj to już wszystko